Decyzja komisji Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności (w skrócie WZON) może zadecydować o tym, czy otrzymasz świadczenie wspierające i ile będzie ono wynosiło. Różnica kilku punktów to nawet kilka tysięcy złotych miesięcznie! Dlatego rzetelne przedstawienie swojej sytuacji to podstawa sukcesu. W tym poradniku dowiesz się, jak skutecznie przygotować się do oceny komisji WZON i uniknąć najczęstszych błędów.
Czym jest świadczenie wspierające i ile wynosi?
Świadczenie wspierające to nowe świadczenie pieniężne dedykowane dla osób z niepełnosprawnością potrzebujących pomocy w codziennym funkcjonowaniu. Przysługuje osobom pełnoletnim, które uzyskały decyzję komisji WZON ustalającą poziom potrzeby wsparcia. Od 1 stycznia 2026 roku minimalna liczba punktów uprawniająca do ubiegania się o przyznanie świadczenia wspierającego to 70 punktów.
Wysokość świadczenia wspierającego jest uzależniona od wspomnianych powyżej punktów potrzeby wsparcia:
- najniższe świadczenie wynosi 40% renty socjalnej przy 70-74 punktach (752 złotych miesięcznie),
- najwyższe świadczenie wynosi 220% renty socjalnej przy 95-100 punktach (4134 złotych miesięcznie).
Każdy przedział punktowy oznacza wyraźną różnicę w kwocie, dlatego tak ważne jest dokładne i szczegółowe przygotowanie się do oceny komisji WZON.
Jakie dokumenty należy przygotować na ocenę komisji WZON?
Komisja nie koncentruje się na diagnozach medycznych. Zespół ocenia przede wszystkim, jak schorzenie wpływa na Twoje rzeczywiste codzienne funkcjonowanie. Głównym dokumentem, na którym opierają się członkowie komisji WZON, jest kwestionariusz samooceny, stanowiący obowiązkowy załącznik do wniosku o ustalenie poziomu potrzeby wsparcia (PPW). To w nim opisujesz swoje trudności w wykonywaniu 32 czynności życia codziennego.
Jak skutecznie wypełnić kwestionariusz samooceny?
Przy każdej z 32 czynności opisz dokładnie, jakie masz trudności i jakiego wsparcia potrzebujesz. Nie bagatelizuj swoich problemów. Opisz najgorszy typowy dzień, a nie ten, gdy wszystko układa się pomyślnie. Wskaż konkretnie, czy potrzebujesz wsparcia drugiej osoby, wsparcia technicznego w postaci sprzętu lub urządzeń, czy nadzoru i kontroli. Określ także częstotliwość tego wsparcia – na przykład codziennie, kilka razy dziennie, raz w tygodniu.
Im dokładniejszy opis, tym lepiej komisja WZON może ocenić rzeczywisty poziom potrzeby wsparcia. Zamiast pisać „mam trudności z poruszaniem się”, napisz „nie jestem w stanie przejść więcej niż 20 metrów bez przystanku z powodu silnego bólu, potrzebuję codziennej pomocy przy wchodzeniu po schodach, używam balkonika przy każdym wyjściu z domu”. Konkretność jest kluczowa.